Golf

Amerykańscy golfiści II

Jack William Nicklaus urodził się 21 stycznia 1940 r. w Columbus w stanie Ohio. Zaczął grać w wieku 10 lat, przy pierwszej wizycie na polu golfowym przeszedł 9 dołków zaledwie 51 uderzeniami, ujawniając niepospolity talent. Trzy lata później pokonał duże pole w 68 uderzeniach. Jako bardzo młody człowiek dwukrotnie zdobył mistrzostwo USA Amatorów, w 1960 r. zakończył US Open na drugim miejscu, uzyskując w ostatniej rundzie 65 uderzeń, do dziś jest to najniższa liczba w historii US Open w przypadku amatora.

W 1962 r. został zawodowcem i wkrótce wygrał pierwszy ze swoich 18 turniejów major – US Open w 1963 r. Potem zwyciężył po kolei w Masters i PGA Championship, następnie dwa razy z rzędu Masters a w 1970 r. British Open. W wieku 46 lat, najstarszy w historii golfa, wygrał Masters jako 18 zwycięstwo w turnieju major w jego karierze. Oprócz tego zdobył zwycięstwo w 73 turniejach PGA Tour.

Do starszego pokolenia należał Arnold Daniel Palmer urodzony 10 września 1929 r. w Latrobe w Pensylwanii. W latach 50-tych XX w. stał się czołowym zawodnikiem świata, cztery razy wygrywał US Masters (1958, 1960, 1962, 1964). Zwyciężył w British Open (1961 i 1961), US Open w 1960 r. Jeszcze w 2004 r. ukończył US Masters, po tym wydarzeniu został uznany za szóstego z najlepszych golfistów wszech czasów.

Brian „Bud” Allin (1944-2007) urodził się w Waszyngtonie. Studiował na Brigham Young University w Provo, gdzie był członkiem akademickiej reprezentacji golfa. Walczył w Wietnamie i otrzymał odznaczenie Purple Heart.

Pierwsze zwycięstwo w turnieju PGA Tour zdobył w 1971 r. pokonując na Greater Greensboro Open Dave’a Eichelbergera i Roda Funsetha.

W latach 1973-1976 wygrywał liczne zawody jak Florida Citrus Open, Doral-Eastern Open Invitational, Byron Nelson Golf Classic i Pleasant Valley Classic. W 1980 r. zdobył zwycięstwo w największym turnieju Nowej Zelandii – New Zeland Open. Imprezy wielkoszlemowe kończył na 10 miejscu. Od 1995 r. brał udział w rozgrywkach weteranów i wygrał American Express Invitational.

Zawodnikiem najmłodszej generacji amerykańskich golfistów jest Lucas Hendlay Glover urodzony 12 listopada 1979 r. w Greenville w Karolinie Południowej. Do rozgrywek profesjonalnych dołączył w 2001 r., został także powołany do reprezentacji amerykańskiej przeciwko amatorom z Wysp Brytyjskich. W 2009 r. zwyciężył turniej wielkoszlemowy.

Eldric „Tiger” Woods

Najsłynniejszy golfista świata urodził się 30 grudnia 1975 r. w Cypress w Kaliforni. Chociaż ciężko w to uwierzyć zaczął grać w wieku zaledwie dwóch lat, rok później uzyskał wynik 48 na małym polu w Navy Golf Club w Cypress. Kiedy miał 8 lat wygrał mistrzostwa USA Juniorów w najmłodszej grupie (9-10 lat), grał jako jedyny ośmiolatek.

Cztery lata później przeszedł pole z profesjonalnym tee z wynikiem 68 uderzeń. Jako dwudziestolatek miał na koncie trzy z rzędu tytuły mistrza amatorów USA, jak dotąd tylko jemu udał się ten wyczyn.

Tiger jest buddystą dzięki swojej matce, która powtarzała że wiara pozwoli mu walczyć z niecierpliwością i uporem. Wśród przodków ma Afroamerykanów, Chińczyków, Holendrów, Indian z Ameryki Północnej oraz Tajów. Przydomek Tiger nadano mu na cześć przyjaciela ojca, Wietnamczyka Nguyen Phonga. Ojciec, żołnierz Zielonych Beretów w wojnie wietnamskiej, poznał swoją żonę w Bangkoku w Tajlandii.

Był najmłodszym zawodnikiem, który wygrał turniej Masters, w 1997 r., miał wówczas 21 lat. Zwyciężył także cztery kolejne główne turnieje amerykańskie . Jako profesjonalista wygrał 71 zawodów z cyklu PGA Tour.

W 2008 r. po wygraniu 14 turnieju szlemowego US Open musiał zrezygnować z gry, ze względu na operację przedniego wiązadła krzyżowego w lewej nodze. Operował je zaledwie 6 tygodni wcześniej ale pękło podczas rozegranego właśnie turnieju US Open. Lekarze określili, że rehabilitacja będzie trwała od 6 do 8 miesięcy, wprawdzie już po 254 dniach wystąpił w turnieju WGC Matchplay Championship ale bez powodzenia. Pierwsze zwycięstwo po powrocie odniósł 29 marca 2009 r. podczas Arnold Palmer Invitational, jako obrońca tytułu rozstrzygnął zawody na swoją korzyść, dopiero na ostatnim dołku.

W 1997 r., 2001 r., 2002 r. i 2005 r. wygrał The Masters Tournament: 4, zwycięzca USA Open Golf był w latach 2000, 2002 i 2008. British Open Golf wygrywał w 2000, 2005 i 2006, natomiast PGA Championship:4 w latach 1999, 2000, 2006 i 2007.

W 2009 r. wybuchł skandal z Tigerem Woodsem w roli głównej, w sumie 12 kobiet ujawniło w mediach, że miały z nim romans. Spowodowało to rozpad małżeństwa z Elin Nordegre, córką szwedzkiego ministra i byłą fotomodelką. Mają razem dwoje dzieci córkę Sam Alexis i  syna Charlie’go Axela. Skandal fatalnie odbił się na karierze golfisty, nastąpiła długa przerwa w jego grze. Firma Gillette zawiesiła z nim współpracę.

The Masters Tournament

The Masters Tournament zwany także The U.S. Masters to jeden z czterech, najbardziej prestiżowych turniejów golfowych, rozgrywanych wśród mężczyzn. Pozostałe to U.S. Open, The Open Championship i PGA Championship. Wszystkie razem zaliczane są do Wielkiego Szlema, rozgrywanego od kwietnia – Masters, w czerwcu US Open, w lipcu The Open Championship do sierpnia PGA.

W latach 30-tych XX w. do Wielkiego Szlema zaliczano US Open, British Open, US Amateur i British Amateur, zdobył go Bobby Jones w 1930 r. Nowego wielkiego Szlema nie udało się jeszcze zdobyć żadnemu zawodnikowi, najbliższy był Tiger Woods, który wygrał wszystkie turnieje, jednak nie w jednym roku.

Masters odbył się po raz pierwszy w 1934 r. w pierwszym tygodniu kwietnia. Od tej pory jest rozgrywany w tym miesiącu, na polach Augusta National Golf Club, prywatnego klubu golfowego. Od 1940 r. ostatnia runda rozgrywana jest w drugą niedzielę kwietnia, zawodnicy grają trójkami przez 36 dołków, potem stawka musi zostać zredukowana. Dalej przechodzą tylko ci zawodnicy, którzy zmieszczą się do premiowanych kategorii.

Swoje powstanie zawdzięcza Cliffordowi Robertsowi i Bobbyemu Jonesowi (jednemu z najsłynniejszych golfistów w historii), którzy byli autorami projektu razem z Alisterem McKenziem. Obecnie turniej ma swoje tradycje, zwycięzca edycji otrzymuje zieloną marynarkę, którą musi zwrócić po upływie roku. We wtorek przed turniejem odbywa się uroczysty obiad dla zwycięzców turnieju i niektórych członków zarządu. Podczas pierwszego poranka zawodów mistrzowie wykonują uderzenia początkowe.

Turniej wliczany jest także do klasyfikacji przez PGA Tour, PGA European Tour i Japan Golf Tour. Dawniej zawodnicy mogli wejść do klubu tylko na zaproszenie. Obecnym mistrzem jest Angel Cabrera.

W latach 1963-1986 Jack Nicklaus zwyciężył Masters 6 razy, ustanawiając rekord nie pobity do dzisiaj. Gracz ten rozpoczął swoją przygodę z golfem jako formę rehabilitacji po przejściu lżejszej formy choroby Heinego-Medina, z czasem został zdobywcą największej liczby tytułów w najważniejszych turniejach golfowych.

Czterokrotnie Masters wygrywali Arnold Palmer i Tiger Woods. Do 1961 r. wszyscy zwycięzcy pochodzili z USA, w tym roku po raz pierwszy wygrał go gracz z RPA Gary Player. Natomiast pierwszym zwycięzcą w 1934 r. był Horton Smith.

Pola golfowe, które warto odwiedzić

Cupar Golf Club w miejscowości Fife w Szkocji, otwarto w październiku 1855 r. Dzisiaj jest uważane za najlepsze 9 dołkowe pole na świecie, dzięki alternatywnym tee można tu rozegrać zróżnicowaną osiemnastodołkową rundę na długości 5 153 jardów (4 711,90 m).

W stanie Indiana, w USA, mieści się Evansville Country Club zaprojektowany przez Williama Diddela w 1975 r.

Fighting Joe Golf Course to jedno z najdłuższych pól świata o długości  7 399,32 m. Nazwę zawdzięcza politykowi i generałowi armii konfederatów w czasie amerykańskiej wojny secesyjnej. Mieści się w niewielkim mieście Muscle Shoals w Alabamie.

W 1935 r. w Akureyri na Islandii założono najbardziej na północ 18-dołkowe pole na świecie. Od 1986 r. organizowany jest tutaj Arctic Open, podczas którego słońce świeci tak w dzień jak i w nocy.

Z kolei najbardziej zajętym polem jest Ala Wai Muncipal Golf Course na Waikiki na Hawajach. Dziennie rozgrywanych jest tam około 500 rund.

Na Bel-Air Country Club w Los Angeles w Kaliforni w 1927 r. wylądował samolotem Howard Huges aby zdobyć uznanie Katherine Hepburn. Pole zaprojektowali Wiliam Bell i J. Neville, na sąsiedniej działce znajduje się dom Alfreda Hitchoca.

Również w Kalifornii działa od 1922 r. Bidwell Park Golf Course w Chico. To właśnie tutaj Elsie McLean trafiła „asa” w wieku 102 lat, pobijając absolutny rekord w kategorii najstarszych zawodników.

Gateway Cities Golf Club leży na granicy USA i Kanady, a co ciekawsze także w dwóch różnych strefach czasowych. Osiem dołków znajduje się w Kanadzie, natomiast dziewiąty razem z domkiem klubowym, już w USA. Glen Eagels Golf Course w Twinsburgu w Ohio założone w 1989 r., od lat organizuje mistrzostwa świata bliźniaków.

Na Green Monkey Golf Course na przepięknym Barbados w 2004 r. Tiger Woods wziął ślub z Elin Nordegren.

W Lijiang w Chinach Robin Nelson i Neil Haworth zaprojektowali najdłuższe pole golfowe na świecie. Jade Dragon Snow Mountain GC to prawdziwy kolos mierzący 8 450 jardów. Położone jest niezwykle malowniczo u stóp Himalajów, na wysokości ponad 3 tys. m n.p.m.

Jadeitowy Smok odebrał miano najdłuższego pola Hills International GC w miejscowości Jimboomba w Australii (7 407 jardy).

Coeur D’Alene GC posiada sterowaną komputerowo wyspę, mającą zależnie od dnia 75 do 200 jardów. Aby się na nią dostać, trzeba płynąć łódką.

Amerykańscy golfiści I

Jeden z najsłynniejszych golfistów w historii, Robery Tyre „Bobby” Jones, urodził się 17 marca 1902 r. w Atlancie, stolicy i największym mieście stanu Georgia w USA. Grać zaczął w wieku 4 lat, a w wieku 6 lat wygrał swój pierwszy turniej. Jego trenerem był wówczas pochodzący ze Szkocji Stewart Maiden, dzięki niemu Jones robił ogromne postępy i jako 18-latek zagrał w turnieju major US Open Golf.

W 1923 r. wygrał ten turniej po raz pierwszy, do 1930 r. zwyciężył 13 razy w 20 startach. Zdobył pierwsze w historii podwójne zwycięstwo w US Open Golf i British Open w 1926 r.

W 1930 r. zrezygnował z gry i razem z Alisteirem McKenzie rozpoczął prace nad stworzeniem Augusta National GC.

Thomas Dean Aaron urodził się 22 lutego 1937 r. w Gainsville w Georgii. Trening rozpoczął jako 12 – latek, początkowo wygrywał zawody stanowe, został reprezentantem USA w amerykańsko-brytyjskich rozgrywkach o Puchar Walkera.

W 1960 r. zaczął grać zawodowo, swój pierwszy turniej Canadian Open wygrał w 1969 r. Rok później Atlanta Classic a w 1972 r. Trophee Lancome we Francji. W 1973 r. odniósł zwycięstwo wielkoszlemowe w turnieju masters w Auguście. Zakwalifikował się do Masters w 2000 r., jako jeden z najstarszych zawodników.

W Stephenville w Teksasie urodził się 13 sierpnia 1912 r. Ben Hogan. Golfem zainteresował się jako 11-latek, grał wówczas i pracował na polu Glen Garden Country Club w Forth Worth. Przez następne lata grał jako amator do 1931 r., kiedy przeszedł na zawodostwo. Pierwszy turniej wygrał w 1940 r., rozpoczynając pasmo tryumfów, w 1948 r. zwyciężył w 10 turniejach w tym US Open Golf. Do 1958 r. wygrał 63 turnieje zawodowe i 9 typu major.

W lutym 1949 r. Hogan jadąc samochodem zderzył się czołowo z ciężarówką, trafił do szpitala w stanie krytycznym z ogromną ilością złamań i zakrzepów krwi. W szpitali postawiono diagnozę że jeżeli przeżyje, nigdy nie będzie chodził. Hogan opuścił szpital po dwóch miesiącach na własnych nogach. Po czterech latach, w 1953 r. wygrał 5 z 6 turniejów, w których startował, w tym 3 turnieje major.

Znany był z nieustannej pracy nad doskonaleniem techniki, pomimo szczupłej sylwetki startował w konkursach na najdłuższe uderzenia. Jako jeden z pierwszych zaczął dostosowywać długość uderzenia do poszczególnych kijów. Tiger Woods przyznał, że chciałby kiedyś kontrolować swój zamach tak jak Hogan.

Golf dla każdego

Aby go uprawiać nie są potrzebne wyjątkowe predyspozycje fizyczne, chociaż wymaga sprawności, zręczności i przyzwoitej kondycji. Nie ma ograniczeń wiekowych ani dla dzieci ani ludzi starszych.

Przejście wszystkich dołków na polu zajmuje od 4 do 6 godzin, w czasie których gracz pokonuje od 6 do 8 km, niosąc torbę ważącą kilkanaście kilogramów.

W krajach, w których gra jest najbardziej popularna czyli w Wielkiej Brytanii, Irlandii, USA, Australii, Szwecji, Japonii, Islandii i Czechach gracze rekrutują się ze wszystkich przedziałów społecznych i finansowych, grać może każdy prawdziwy miłośnik tej gry. Golfiści należą do klubu, użytkują wspólnie pole golfowe i razem o nie dbają, tworząc rodzaj społeczności dzielącej się wszystkimi kosztami. Na miejscu można wypożyczyć komplet kijów z wózkiem lub torbą oraz specjalne buty.

W Polsce wysokie koszty gry wynikają z przepisów, traktujących pole jako obiekt sportowy, wyłączony z podatku rolnego. Polski Związek Golfowy zrzesza 34 kluby z całego kraju np. Augustowski Klub Golfa, Binowo Prak Golf Club, City Golf Wrocław, Gliwicki Klub Golfowy, Golf Club Bytowo, Golfstok Białystok i inne.

Rozgrywane są Mistrzostwa Polski, Turnieje Pucharu Polski, Mistrzostwa Polski Regionów, Turnieje Firmowe, Turnieje dla początkujących, Turnieje Kobiet – w tym Otwarte Mistrzostwa Polski Pań, Turnieje juniorów.

Kluby organizują naukę gry dla dzieci, młodzieży i dorosłych a także całych rodzin. Niektóre szkoły w ramach lekcji WF bezpłatnie korzystają z pola i instruktorów. Prowadzone sąszkolenia na zieloną kartę, uprawniającą do gry na polach golfowych. Niektóre kluby posiadają kryte hale, dostępne przez całą dobę. Zielona Karta wydawana jest na podstawie zdanego egzaminu przez Polski Związek Golfa.

Pole jest dostępne dla członków klubu bezpłatnie, ale samo członkowstwo to wydatek ok. 6 500 – 1 500 zł. rocznie. Dodatkowo trzeba zapłacić ok. 5 zł. za koszyk piłek (24 sztuki). Koszt wypożyczenia jednego kija na godzinę to 5 zł., wózka 15 zł., torby 10 zł.

Najczęściej można wykupić różne typy członkostwa, dożywotnie (odsprzedawane), roczne, indywidualne, rodzinne dla małżeństw, seniorskie dla osób powyżej 65 roku życia, juniorskie do 26 lat (młodzież szkolna i studenci), firmowe/instytucjonalne dla pracowników.