Golf

Amerykańscy golfiści II

Jack William Nicklaus urodził się 21 stycznia 1940 r. w Columbus w stanie Ohio. Zaczął grać w wieku 10 lat, przy pierwszej wizycie na polu golfowym przeszedł 9 dołków zaledwie 51 uderzeniami, ujawniając niepospolity talent. Trzy lata później pokonał duże pole w 68 uderzeniach. Jako bardzo młody człowiek dwukrotnie zdobył mistrzostwo USA Amatorów, w 1960 r. zakończył US Open na drugim miejscu, uzyskując w ostatniej rundzie 65 uderzeń, do dziś jest to najniższa liczba w historii US Open w przypadku amatora.

W 1962 r. został zawodowcem i wkrótce wygrał pierwszy ze swoich 18 turniejów major – US Open w 1963 r. Potem zwyciężył po kolei w Masters i PGA Championship, następnie dwa razy z rzędu Masters a w 1970 r. British Open. W wieku 46 lat, najstarszy w historii golfa, wygrał Masters jako 18 zwycięstwo w turnieju major w jego karierze. Oprócz tego zdobył zwycięstwo w 73 turniejach PGA Tour.

Do starszego pokolenia należał Arnold Daniel Palmer urodzony 10 września 1929 r. w Latrobe w Pensylwanii. W latach 50-tych XX w. stał się czołowym zawodnikiem świata, cztery razy wygrywał US Masters (1958, 1960, 1962, 1964). Zwyciężył w British Open (1961 i 1961), US Open w 1960 r. Jeszcze w 2004 r. ukończył US Masters, po tym wydarzeniu został uznany za szóstego z najlepszych golfistów wszech czasów.

Brian „Bud” Allin (1944-2007) urodził się w Waszyngtonie. Studiował na Brigham Young University w Provo, gdzie był członkiem akademickiej reprezentacji golfa. Walczył w Wietnamie i otrzymał odznaczenie Purple Heart.

Pierwsze zwycięstwo w turnieju PGA Tour zdobył w 1971 r. pokonując na Greater Greensboro Open Dave’a Eichelbergera i Roda Funsetha.

W latach 1973-1976 wygrywał liczne zawody jak Florida Citrus Open, Doral-Eastern Open Invitational, Byron Nelson Golf Classic i Pleasant Valley Classic. W 1980 r. zdobył zwycięstwo w największym turnieju Nowej Zelandii – New Zeland Open. Imprezy wielkoszlemowe kończył na 10 miejscu. Od 1995 r. brał udział w rozgrywkach weteranów i wygrał American Express Invitational.

Zawodnikiem najmłodszej generacji amerykańskich golfistów jest Lucas Hendlay Glover urodzony 12 listopada 1979 r. w Greenville w Karolinie Południowej. Do rozgrywek profesjonalnych dołączył w 2001 r., został także powołany do reprezentacji amerykańskiej przeciwko amatorom z Wysp Brytyjskich. W 2009 r. zwyciężył turniej wielkoszlemowy.

The Masters Tournament

The Masters Tournament zwany także The U.S. Masters to jeden z czterech, najbardziej prestiżowych turniejów golfowych, rozgrywanych wśród mężczyzn. Pozostałe to U.S. Open, The Open Championship i PGA Championship. Wszystkie razem zaliczane są do Wielkiego Szlema, rozgrywanego od kwietnia – Masters, w czerwcu US Open, w lipcu The Open Championship do sierpnia PGA.

W latach 30-tych XX w. do Wielkiego Szlema zaliczano US Open, British Open, US Amateur i British Amateur, zdobył go Bobby Jones w 1930 r. Nowego wielkiego Szlema nie udało się jeszcze zdobyć żadnemu zawodnikowi, najbliższy był Tiger Woods, który wygrał wszystkie turnieje, jednak nie w jednym roku.

Masters odbył się po raz pierwszy w 1934 r. w pierwszym tygodniu kwietnia. Od tej pory jest rozgrywany w tym miesiącu, na polach Augusta National Golf Club, prywatnego klubu golfowego. Od 1940 r. ostatnia runda rozgrywana jest w drugą niedzielę kwietnia, zawodnicy grają trójkami przez 36 dołków, potem stawka musi zostać zredukowana. Dalej przechodzą tylko ci zawodnicy, którzy zmieszczą się do premiowanych kategorii.

Swoje powstanie zawdzięcza Cliffordowi Robertsowi i Bobbyemu Jonesowi (jednemu z najsłynniejszych golfistów w historii), którzy byli autorami projektu razem z Alisterem McKenziem. Obecnie turniej ma swoje tradycje, zwycięzca edycji otrzymuje zieloną marynarkę, którą musi zwrócić po upływie roku. We wtorek przed turniejem odbywa się uroczysty obiad dla zwycięzców turnieju i niektórych członków zarządu. Podczas pierwszego poranka zawodów mistrzowie wykonują uderzenia początkowe.

Turniej wliczany jest także do klasyfikacji przez PGA Tour, PGA European Tour i Japan Golf Tour. Dawniej zawodnicy mogli wejść do klubu tylko na zaproszenie. Obecnym mistrzem jest Angel Cabrera.

W latach 1963-1986 Jack Nicklaus zwyciężył Masters 6 razy, ustanawiając rekord nie pobity do dzisiaj. Gracz ten rozpoczął swoją przygodę z golfem jako formę rehabilitacji po przejściu lżejszej formy choroby Heinego-Medina, z czasem został zdobywcą największej liczby tytułów w najważniejszych turniejach golfowych.

Czterokrotnie Masters wygrywali Arnold Palmer i Tiger Woods. Do 1961 r. wszyscy zwycięzcy pochodzili z USA, w tym roku po raz pierwszy wygrał go gracz z RPA Gary Player. Natomiast pierwszym zwycięzcą w 1934 r. był Horton Smith.

Amerykańscy golfiści I

Jeden z najsłynniejszych golfistów w historii, Robery Tyre „Bobby” Jones, urodził się 17 marca 1902 r. w Atlancie, stolicy i największym mieście stanu Georgia w USA. Grać zaczął w wieku 4 lat, a w wieku 6 lat wygrał swój pierwszy turniej. Jego trenerem był wówczas pochodzący ze Szkocji Stewart Maiden, dzięki niemu Jones robił ogromne postępy i jako 18-latek zagrał w turnieju major US Open Golf.

W 1923 r. wygrał ten turniej po raz pierwszy, do 1930 r. zwyciężył 13 razy w 20 startach. Zdobył pierwsze w historii podwójne zwycięstwo w US Open Golf i British Open w 1926 r.

W 1930 r. zrezygnował z gry i razem z Alisteirem McKenzie rozpoczął prace nad stworzeniem Augusta National GC.

Thomas Dean Aaron urodził się 22 lutego 1937 r. w Gainsville w Georgii. Trening rozpoczął jako 12 – latek, początkowo wygrywał zawody stanowe, został reprezentantem USA w amerykańsko-brytyjskich rozgrywkach o Puchar Walkera.

W 1960 r. zaczął grać zawodowo, swój pierwszy turniej Canadian Open wygrał w 1969 r. Rok później Atlanta Classic a w 1972 r. Trophee Lancome we Francji. W 1973 r. odniósł zwycięstwo wielkoszlemowe w turnieju masters w Auguście. Zakwalifikował się do Masters w 2000 r., jako jeden z najstarszych zawodników.

W Stephenville w Teksasie urodził się 13 sierpnia 1912 r. Ben Hogan. Golfem zainteresował się jako 11-latek, grał wówczas i pracował na polu Glen Garden Country Club w Forth Worth. Przez następne lata grał jako amator do 1931 r., kiedy przeszedł na zawodostwo. Pierwszy turniej wygrał w 1940 r., rozpoczynając pasmo tryumfów, w 1948 r. zwyciężył w 10 turniejach w tym US Open Golf. Do 1958 r. wygrał 63 turnieje zawodowe i 9 typu major.

W lutym 1949 r. Hogan jadąc samochodem zderzył się czołowo z ciężarówką, trafił do szpitala w stanie krytycznym z ogromną ilością złamań i zakrzepów krwi. W szpitali postawiono diagnozę że jeżeli przeżyje, nigdy nie będzie chodził. Hogan opuścił szpital po dwóch miesiącach na własnych nogach. Po czterech latach, w 1953 r. wygrał 5 z 6 turniejów, w których startował, w tym 3 turnieje major.

Znany był z nieustannej pracy nad doskonaleniem techniki, pomimo szczupłej sylwetki startował w konkursach na najdłuższe uderzenia. Jako jeden z pierwszych zaczął dostosowywać długość uderzenia do poszczególnych kijów. Tiger Woods przyznał, że chciałby kiedyś kontrolować swój zamach tak jak Hogan.