Golf

Amerykańscy golfiści II

Jack William Nicklaus urodził się 21 stycznia 1940 r. w Columbus w stanie Ohio. Zaczął grać w wieku 10 lat, przy pierwszej wizycie na polu golfowym przeszedł 9 dołków zaledwie 51 uderzeniami, ujawniając niepospolity talent. Trzy lata później pokonał duże pole w 68 uderzeniach. Jako bardzo młody człowiek dwukrotnie zdobył mistrzostwo USA Amatorów, w 1960 r. zakończył US Open na drugim miejscu, uzyskując w ostatniej rundzie 65 uderzeń, do dziś jest to najniższa liczba w historii US Open w przypadku amatora.

W 1962 r. został zawodowcem i wkrótce wygrał pierwszy ze swoich 18 turniejów major – US Open w 1963 r. Potem zwyciężył po kolei w Masters i PGA Championship, następnie dwa razy z rzędu Masters a w 1970 r. British Open. W wieku 46 lat, najstarszy w historii golfa, wygrał Masters jako 18 zwycięstwo w turnieju major w jego karierze. Oprócz tego zdobył zwycięstwo w 73 turniejach PGA Tour.

Do starszego pokolenia należał Arnold Daniel Palmer urodzony 10 września 1929 r. w Latrobe w Pensylwanii. W latach 50-tych XX w. stał się czołowym zawodnikiem świata, cztery razy wygrywał US Masters (1958, 1960, 1962, 1964). Zwyciężył w British Open (1961 i 1961), US Open w 1960 r. Jeszcze w 2004 r. ukończył US Masters, po tym wydarzeniu został uznany za szóstego z najlepszych golfistów wszech czasów.

Brian „Bud” Allin (1944-2007) urodził się w Waszyngtonie. Studiował na Brigham Young University w Provo, gdzie był członkiem akademickiej reprezentacji golfa. Walczył w Wietnamie i otrzymał odznaczenie Purple Heart.

Pierwsze zwycięstwo w turnieju PGA Tour zdobył w 1971 r. pokonując na Greater Greensboro Open Dave’a Eichelbergera i Roda Funsetha.

W latach 1973-1976 wygrywał liczne zawody jak Florida Citrus Open, Doral-Eastern Open Invitational, Byron Nelson Golf Classic i Pleasant Valley Classic. W 1980 r. zdobył zwycięstwo w największym turnieju Nowej Zelandii – New Zeland Open. Imprezy wielkoszlemowe kończył na 10 miejscu. Od 1995 r. brał udział w rozgrywkach weteranów i wygrał American Express Invitational.

Zawodnikiem najmłodszej generacji amerykańskich golfistów jest Lucas Hendlay Glover urodzony 12 listopada 1979 r. w Greenville w Karolinie Południowej. Do rozgrywek profesjonalnych dołączył w 2001 r., został także powołany do reprezentacji amerykańskiej przeciwko amatorom z Wysp Brytyjskich. W 2009 r. zwyciężył turniej wielkoszlemowy.

Eldric „Tiger” Woods

Najsłynniejszy golfista świata urodził się 30 grudnia 1975 r. w Cypress w Kaliforni. Chociaż ciężko w to uwierzyć zaczął grać w wieku zaledwie dwóch lat, rok później uzyskał wynik 48 na małym polu w Navy Golf Club w Cypress. Kiedy miał 8 lat wygrał mistrzostwa USA Juniorów w najmłodszej grupie (9-10 lat), grał jako jedyny ośmiolatek.

Cztery lata później przeszedł pole z profesjonalnym tee z wynikiem 68 uderzeń. Jako dwudziestolatek miał na koncie trzy z rzędu tytuły mistrza amatorów USA, jak dotąd tylko jemu udał się ten wyczyn.

Tiger jest buddystą dzięki swojej matce, która powtarzała że wiara pozwoli mu walczyć z niecierpliwością i uporem. Wśród przodków ma Afroamerykanów, Chińczyków, Holendrów, Indian z Ameryki Północnej oraz Tajów. Przydomek Tiger nadano mu na cześć przyjaciela ojca, Wietnamczyka Nguyen Phonga. Ojciec, żołnierz Zielonych Beretów w wojnie wietnamskiej, poznał swoją żonę w Bangkoku w Tajlandii.

Był najmłodszym zawodnikiem, który wygrał turniej Masters, w 1997 r., miał wówczas 21 lat. Zwyciężył także cztery kolejne główne turnieje amerykańskie . Jako profesjonalista wygrał 71 zawodów z cyklu PGA Tour.

W 2008 r. po wygraniu 14 turnieju szlemowego US Open musiał zrezygnować z gry, ze względu na operację przedniego wiązadła krzyżowego w lewej nodze. Operował je zaledwie 6 tygodni wcześniej ale pękło podczas rozegranego właśnie turnieju US Open. Lekarze określili, że rehabilitacja będzie trwała od 6 do 8 miesięcy, wprawdzie już po 254 dniach wystąpił w turnieju WGC Matchplay Championship ale bez powodzenia. Pierwsze zwycięstwo po powrocie odniósł 29 marca 2009 r. podczas Arnold Palmer Invitational, jako obrońca tytułu rozstrzygnął zawody na swoją korzyść, dopiero na ostatnim dołku.

W 1997 r., 2001 r., 2002 r. i 2005 r. wygrał The Masters Tournament: 4, zwycięzca USA Open Golf był w latach 2000, 2002 i 2008. British Open Golf wygrywał w 2000, 2005 i 2006, natomiast PGA Championship:4 w latach 1999, 2000, 2006 i 2007.

W 2009 r. wybuchł skandal z Tigerem Woodsem w roli głównej, w sumie 12 kobiet ujawniło w mediach, że miały z nim romans. Spowodowało to rozpad małżeństwa z Elin Nordegre, córką szwedzkiego ministra i byłą fotomodelką. Mają razem dwoje dzieci córkę Sam Alexis i  syna Charlie’go Axela. Skandal fatalnie odbił się na karierze golfisty, nastąpiła długa przerwa w jego grze. Firma Gillette zawiesiła z nim współpracę.

The Masters Tournament

The Masters Tournament zwany także The U.S. Masters to jeden z czterech, najbardziej prestiżowych turniejów golfowych, rozgrywanych wśród mężczyzn. Pozostałe to U.S. Open, The Open Championship i PGA Championship. Wszystkie razem zaliczane są do Wielkiego Szlema, rozgrywanego od kwietnia – Masters, w czerwcu US Open, w lipcu The Open Championship do sierpnia PGA.

W latach 30-tych XX w. do Wielkiego Szlema zaliczano US Open, British Open, US Amateur i British Amateur, zdobył go Bobby Jones w 1930 r. Nowego wielkiego Szlema nie udało się jeszcze zdobyć żadnemu zawodnikowi, najbliższy był Tiger Woods, który wygrał wszystkie turnieje, jednak nie w jednym roku.

Masters odbył się po raz pierwszy w 1934 r. w pierwszym tygodniu kwietnia. Od tej pory jest rozgrywany w tym miesiącu, na polach Augusta National Golf Club, prywatnego klubu golfowego. Od 1940 r. ostatnia runda rozgrywana jest w drugą niedzielę kwietnia, zawodnicy grają trójkami przez 36 dołków, potem stawka musi zostać zredukowana. Dalej przechodzą tylko ci zawodnicy, którzy zmieszczą się do premiowanych kategorii.

Swoje powstanie zawdzięcza Cliffordowi Robertsowi i Bobbyemu Jonesowi (jednemu z najsłynniejszych golfistów w historii), którzy byli autorami projektu razem z Alisterem McKenziem. Obecnie turniej ma swoje tradycje, zwycięzca edycji otrzymuje zieloną marynarkę, którą musi zwrócić po upływie roku. We wtorek przed turniejem odbywa się uroczysty obiad dla zwycięzców turnieju i niektórych członków zarządu. Podczas pierwszego poranka zawodów mistrzowie wykonują uderzenia początkowe.

Turniej wliczany jest także do klasyfikacji przez PGA Tour, PGA European Tour i Japan Golf Tour. Dawniej zawodnicy mogli wejść do klubu tylko na zaproszenie. Obecnym mistrzem jest Angel Cabrera.

W latach 1963-1986 Jack Nicklaus zwyciężył Masters 6 razy, ustanawiając rekord nie pobity do dzisiaj. Gracz ten rozpoczął swoją przygodę z golfem jako formę rehabilitacji po przejściu lżejszej formy choroby Heinego-Medina, z czasem został zdobywcą największej liczby tytułów w najważniejszych turniejach golfowych.

Czterokrotnie Masters wygrywali Arnold Palmer i Tiger Woods. Do 1961 r. wszyscy zwycięzcy pochodzili z USA, w tym roku po raz pierwszy wygrał go gracz z RPA Gary Player. Natomiast pierwszym zwycięzcą w 1934 r. był Horton Smith.

Amerykańscy golfiści I

Jeden z najsłynniejszych golfistów w historii, Robery Tyre „Bobby” Jones, urodził się 17 marca 1902 r. w Atlancie, stolicy i największym mieście stanu Georgia w USA. Grać zaczął w wieku 4 lat, a w wieku 6 lat wygrał swój pierwszy turniej. Jego trenerem był wówczas pochodzący ze Szkocji Stewart Maiden, dzięki niemu Jones robił ogromne postępy i jako 18-latek zagrał w turnieju major US Open Golf.

W 1923 r. wygrał ten turniej po raz pierwszy, do 1930 r. zwyciężył 13 razy w 20 startach. Zdobył pierwsze w historii podwójne zwycięstwo w US Open Golf i British Open w 1926 r.

W 1930 r. zrezygnował z gry i razem z Alisteirem McKenzie rozpoczął prace nad stworzeniem Augusta National GC.

Thomas Dean Aaron urodził się 22 lutego 1937 r. w Gainsville w Georgii. Trening rozpoczął jako 12 – latek, początkowo wygrywał zawody stanowe, został reprezentantem USA w amerykańsko-brytyjskich rozgrywkach o Puchar Walkera.

W 1960 r. zaczął grać zawodowo, swój pierwszy turniej Canadian Open wygrał w 1969 r. Rok później Atlanta Classic a w 1972 r. Trophee Lancome we Francji. W 1973 r. odniósł zwycięstwo wielkoszlemowe w turnieju masters w Auguście. Zakwalifikował się do Masters w 2000 r., jako jeden z najstarszych zawodników.

W Stephenville w Teksasie urodził się 13 sierpnia 1912 r. Ben Hogan. Golfem zainteresował się jako 11-latek, grał wówczas i pracował na polu Glen Garden Country Club w Forth Worth. Przez następne lata grał jako amator do 1931 r., kiedy przeszedł na zawodostwo. Pierwszy turniej wygrał w 1940 r., rozpoczynając pasmo tryumfów, w 1948 r. zwyciężył w 10 turniejach w tym US Open Golf. Do 1958 r. wygrał 63 turnieje zawodowe i 9 typu major.

W lutym 1949 r. Hogan jadąc samochodem zderzył się czołowo z ciężarówką, trafił do szpitala w stanie krytycznym z ogromną ilością złamań i zakrzepów krwi. W szpitali postawiono diagnozę że jeżeli przeżyje, nigdy nie będzie chodził. Hogan opuścił szpital po dwóch miesiącach na własnych nogach. Po czterech latach, w 1953 r. wygrał 5 z 6 turniejów, w których startował, w tym 3 turnieje major.

Znany był z nieustannej pracy nad doskonaleniem techniki, pomimo szczupłej sylwetki startował w konkursach na najdłuższe uderzenia. Jako jeden z pierwszych zaczął dostosowywać długość uderzenia do poszczególnych kijów. Tiger Woods przyznał, że chciałby kiedyś kontrolować swój zamach tak jak Hogan.

Zasady gry

Zawodnik musi zaliczyć wszystkie dołki na polu. Zaczyna od tee na początku każdego dołka, znajduje się tam oznakowane miejsce, na którym umieszcza się piłkę.

Po pierwszym uderzeniu wybita piłka ląduje na pasie do dołka, zawodnik podchodzi do niej i uderza ponownie – powtarza to do momentu umieszczenia piłki w dołku. Liczba nominalna dołka, określa liczbę uderzeń, w ilu gracz powinien umieścić piłkę w dołku. Jeżeli uda mu się to mniejszą liczbą uderzeń, otrzymuje punkty dodatnie równe różnicy uderzeń i liczby nominalnej. Jeżeli wykona więcej uderzeń, dostaje punkty ujemne liczone na tej samej zasadzie jak punkty dodatnie. Po pokonaniu wszystkich dołków, punkty są dodawane.

Podczas rozgrywek indywidualnych gracze przechodzą pole 2,3 lub 4 razy. Wygrywa ten, który zdobędzie najwięcej punktów za całość gry.

Zawody drużynowe rozgrywa się w formatach foursome, to znaczy że dwaj zawodnicy grają jedną piłkę na zmianę, lub w formacie fourball kiedy w drużynie jest dwóch zawodników a każdy z nich gra własną piłką, do wyniku drużynowego doliczany jest lepszy wynik zdobyty przez któregoś z nich.

Podstawowym elementem gry jest samo uderzenie, do wykonania którego potrzebny jest jeden z całego zestawu kijów. Zawodnik trzyma kij w obu rękach stojąc bokiem do kierunku lotu piłki, w lekkim rozkroku. Wykonuje zamach kijem zza głowy wykonując równocześnie ćwierćobrotu w pasie. Dobrze wykonane uderzenie wykorzystuje energię kinetyczną osiąganą przez główkę kija, dlatego samo nie wymaga dużej siły.

Kij składa się z główki, uderzającej w piłkę, pręta łączącego elementy oraz rączki. Różnią się między sobą nachyleniem główki i długością kija oraz niekiedy wagą. Cechy decydują o wysokości i długości lotu oraz podkręceniu piłki.

Kije dzieli się na drewniane, o największej masie główki, umożliwiające wykonanie uderzeń do długich lotów piłeczki. Oznaczone są jako 1,3 i 5.

Żelazne są lżejsze, pozwalają na bardziej delikatne i precyzyjne uderzenia, mają numery od 3 do 9.

Kliny, również żelazne, służą do wykonywania krótkich uderzeń, wydobywania piłki z piachu i innego kiepskiego terenu. Mają oznaczenia PW, GW, SW, AW, LW.

Putter czyli popychacz używany jest do precyzyjnego umieszczania piłeczki w dołku. Popychacz nie wyrzuca piłki w powietrze ale popycha ją do dołka.

Najlepsze pola golfowe w Europie

Wspaniałych obszarów do gry w golfa jest w Europie wiele. Przy ich omawianiu najczęściej oddziela się te leżące na terenie Wielkiej Brytanii i Irlandii, jako tworzące jakość samą w sobie. Obecnie także poza wyspami brytyjskimi znajdują się pola cenione bardzo wysoko.

W Danii znajdują się Holsterbo Golf Club, Simon’s Golf Club, Rungsted Golf Club, Esbjerg GC, Stc. Knuds GC, Hjarbae Fjord GC, Silkeborg GC, Skjoldenaesholm GC, Vejle GC, Aalborg GC, Falster GC, Fureso GC, Helsingor GC, Kobenhavns GC, Royal Oak GC, Breinholtgard GC, Hvide Klit GC, Gilleleje GC, Rold Skov GC, Samso GC, Hillerod GC.

Najlepsze pola golfowe w Belgii to Royal Zoute GC gospodarz zawodów Open trzy razy, Royal Ostend GC, Royal Antwerp, Royal GC Belgii, Waregem GC.

Najlepsze pola golfowe pod Paryżem koncentrują się w trzech regionach: Chantilly, Fontainebleau i Wersal. Wszystkie charakteryzują się przepięknym krajobrazem i wspaniałymi polami jak: Paris International GC, Chantilly Vineuil, Fontainebleau, Chateau d’Augerville i Golf National Albatros. Warto także wybrać się do La Touquet La Mar, Nantilly Golf Park. Chantilly Vineuil, Royan, Les Bordes, Limere Orleans, La Bresse i Evian Masters w Alpach, Barbaroux, Seignosse i Taulane na południu Francji.

Pięknymi krajobrazami, luksusowymi i malowniczo położonymi polami golfowymi może się poszczycić Walia.

Do najlepszych należą Celtic Manor Newport, Llandrindod Wells GC wśród falistych wzgórz z widokiem na położone niedaleko miasteczko Llandridod Wells, na Półwyspie Llyn pomiędzy zielonymi górami i morzem leży Nefryn GC koło Gwynedd, Royal Porthcawl w południowej Walii, najstarsze pole golfowe w kraju – Tenby w Pembrokeshire, Pyle & Kenfig, Royal St David’s w Gwynedd nad brzegiem Morza Irlandzkiego, Rolls of Monmouth z domem klubowym należącym niegdyś do założyciela firmy Rolls-Royce.

W Hiszpanii RSHE Club de Campo, El Saler, Las Brisas, PGA Golf de Catalunya, Valderrama.

Golf jest bardzo popularny w Norwegii, większość pól znajduje się w pobliżu Oslo, Bergen, Stavanger i Trondheim. Dla szukających odmiany czekają zawody w golfie na lodzie i śniegu. Za najlepsze pola uznano Kvinesdal og Omegn Golfklubb, Moss & Rygge Golfklubb, Miklagard Golf i Hemsedal.

W sąsiedniej Szwecji: Hills GC, Frosaker G&CC, Ullna GC, Sand GC Jonkoping, Falsterbo, Barseback Golf & Country.

Pole golfowe

Do gry w golfa potrzebny jest obszar zajmujący od kilku do kilkudziesięciu hektarów, porośnięty trawą różnej długości, która musi być regularnie strzyżona.

Na polu małym znajduje się 9 dołków, na dużym 18 dołków, kolejno ponumerowanych i rozmieszczonych. Każdy z nich ma określoną liczbę uderzeń, czyli PAR, zależnie od długości dołka to 3,4 lub 5 uderzeń. PAR poszczególnych dołków dodaje się i tworzą one PAR całego pola. Dołek ma przydzielony Stroke Index od 1 do 18, określający trudność rozgrywania pomiędzy graczami.

Obszary na polu, różniące się długością trawy, mają odmienne nazwy. Rough to obszar niestrzyżonej, długiej trawy poza obszarem pola i rozgrywki (nie znaczy to że piłeczka nie może tam wpaść). Semi-rough ma trawę średniej długości, strzyżoną od czasu do czasu, tworzy wąskie pasy wzdłuż fairway.

Fairway to murawa długości od 0,5 do 2 cm, stanowiąca główne pole gry.

Green posiada bardzo krótko przystrzyżoną trawę, znajduje się na nim flaga i dołek.

Tee: obszar startowy na początku każdego dołka.

Wokół pola wytyczone są dróżki dla wózków golfowych i innych tego typu pojazdów służących graczom i obsłudze pola. Nie ma na nich przeszkód, w odróżnieniu od pola gry, gdzie mogą występować przeszkody piaszczyste (sand bunkers) i przeszkody wodne (water hazards) mające urozmaicać grę.

Pole i przeszkody otoczone są drewnianymi, kolorowymi palikami. Przeszkody wodne palikami czerwonymi i żółtymi, granice pola białymi. Specjalne tablice podają informację na temat każdego dołka. Pozostałą część wyposażenia stanowią myjki do piłek, kosze na śmieci, ławeczki, banery reklamowe wokół tee.

Najlepsze pola golfowe w Polsce należą do First Warsaw Golf & Country Club (65 ha), Krakow Valley Golf & Country Club (160 ha), Toya Golf & Country Club Wrocław, Binowo Park na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego, Sierra Golf Club w Łętowicach koło Wejherowa, Golf Club Bytkowo County Poznań, Mazury Golf & Country Club w Naterkach, Postołowo Golf Club, Rosa Private Golf Club w Konopiskach (14 ha) niedaleko Częstochowy, Amber Baltic Golf Club w Kołczewie (66 ha) na wyspie Wolin, na przepięknych terenach sąsiadujących z Wolińskim Parkiem Narodowym.

Większość z nich posiada ośrodki szkoleniowo-golfowe, pola z 9 i 18 dołkami, naturalne lub sztuczne urozmaicenia terenu.

Historia golfa

Początki gry nie są do końca wyjaśnione, prawdopodobnie powstała na terenie późnośredniowiecznej Szkocji, ale mogła się także rozwinąć na Kontynencie.

Gra podobna do golfa została opisana w 1297 r. w Holandii – polegała na uderzaniu kijem w skórzaną piłką, wygrywał ten kto najmniej razy uderzy piłką przed trafieniem do tarczy z kilkunastu metrów. Niektórzy historycy uważają, że gra powstała na terenie Holandii i Belgii skąd została przeniesiona do Szkocji w 1421 r.

Sport nazwany wprost golfem został zakazany w Szkocji w XV w. przez tamtejszy parlament, niektórzy badacze uważają jednak, że zakaz ten dotyczył raczej gry podobnej do hokeja na trawie. W tym czasie kraj przygotowywał się do najazdu Anglików a popularność sportu przeszkadzała w przygotowaniach do wojny.

Golf z pewnością uprawiany był na początku na Wyspach Brytyjskich, dzisiaj znany jest na całym świecie. Jego popularność wzrosła znacznie w XVI w., król Karol I spopularyzował go w Anglii a królowa Maria szkocka zniosła zakazy w Szkocji. Dzięki jej francuskim korzeniom, golf pokonał Kanał La Manche. Królową uważa się za pierwszą golfistkę w historii gry. Według źródeł była obecna na polu już w kilka dni po tajemniczej śmierci swojego drugiego męża, Lorda Darnleya.

Pierwszym znanym polem golfowym było Leith koło Edynburga, wiadomo że Karol I odebrał na nim wiadomość o powstaniu w Irlandii w 1641 r. Tutaj także rozegrano w 1682 r. pierwszy mecz międzynarodowy, pomiędzy księciem Yorku i George Pattersonem ze Szkocji. Zakończył się zwycięstwem Szkota.

Pierwszym klubem założonym w 1744 r. był The Gentelmen Golfers of Leith, organizował coroczne zawody, w których nagrodą był srebrny kij. Duncan Forbes spisał reguły stowarzyszenia i zasady gry.

Najstarszym do dziś używanym polem jest Old Links al Musselburgh Racecourse. Pierwszy damski klub powstał w 1867 r. w St. Andrews, w 1893 r. założono Ledies Golf Union, który zorganizował mistrzostwa kraju kobiet. W tym czasie gra była już bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych.

Początkowo kije robione były z drzewa owocowego, np. z jabłoni, potem z drewna hikorowego. Metalowe wykonywano z ręcznie giętego metalu. Golf  wówczas był sportem ekskluzywnym, dostępnym dla bogatszych elit. Słowo golf wywodzi się od holenderskiego „kolf” oznaczającego między innymi „kij”.

Jako dyscyplina olimpijska został wprowadzony w 1900 r. ale pozostawał nią tylko do 1904 r., ponownie pojawił się od 2016 r. w Rio de Janeiro.

Golf dla każdego

Aby go uprawiać nie są potrzebne wyjątkowe predyspozycje fizyczne, chociaż wymaga sprawności, zręczności i przyzwoitej kondycji. Nie ma ograniczeń wiekowych ani dla dzieci ani ludzi starszych.

Przejście wszystkich dołków na polu zajmuje od 4 do 6 godzin, w czasie których gracz pokonuje od 6 do 8 km, niosąc torbę ważącą kilkanaście kilogramów.

W krajach, w których gra jest najbardziej popularna czyli w Wielkiej Brytanii, Irlandii, USA, Australii, Szwecji, Japonii, Islandii i Czechach gracze rekrutują się ze wszystkich przedziałów społecznych i finansowych, grać może każdy prawdziwy miłośnik tej gry. Golfiści należą do klubu, użytkują wspólnie pole golfowe i razem o nie dbają, tworząc rodzaj społeczności dzielącej się wszystkimi kosztami. Na miejscu można wypożyczyć komplet kijów z wózkiem lub torbą oraz specjalne buty.

W Polsce wysokie koszty gry wynikają z przepisów, traktujących pole jako obiekt sportowy, wyłączony z podatku rolnego. Polski Związek Golfowy zrzesza 34 kluby z całego kraju np. Augustowski Klub Golfa, Binowo Prak Golf Club, City Golf Wrocław, Gliwicki Klub Golfowy, Golf Club Bytowo, Golfstok Białystok i inne.

Rozgrywane są Mistrzostwa Polski, Turnieje Pucharu Polski, Mistrzostwa Polski Regionów, Turnieje Firmowe, Turnieje dla początkujących, Turnieje Kobiet – w tym Otwarte Mistrzostwa Polski Pań, Turnieje juniorów.

Kluby organizują naukę gry dla dzieci, młodzieży i dorosłych a także całych rodzin. Niektóre szkoły w ramach lekcji WF bezpłatnie korzystają z pola i instruktorów. Prowadzone sąszkolenia na zieloną kartę, uprawniającą do gry na polach golfowych. Niektóre kluby posiadają kryte hale, dostępne przez całą dobę. Zielona Karta wydawana jest na podstawie zdanego egzaminu przez Polski Związek Golfa.

Pole jest dostępne dla członków klubu bezpłatnie, ale samo członkowstwo to wydatek ok. 6 500 – 1 500 zł. rocznie. Dodatkowo trzeba zapłacić ok. 5 zł. za koszyk piłek (24 sztuki). Koszt wypożyczenia jednego kija na godzinę to 5 zł., wózka 15 zł., torby 10 zł.

Najczęściej można wykupić różne typy członkostwa, dożywotnie (odsprzedawane), roczne, indywidualne, rodzinne dla małżeństw, seniorskie dla osób powyżej 65 roku życia, juniorskie do 26 lat (młodzież szkolna i studenci), firmowe/instytucjonalne dla pracowników.

Golf jest jedną z najbardziej popularnych dyscyplin w krajach anglosaskich. Moda na ten sport rozprzestrzeniła się jednak i w innych rejonach świata. Również w Polsce można spotkać coraz więcej zwolenników golfa, zarówno amatorów, którzy traktują go jak weekendową rozrywkę, jak i profesjonalistów, dla których golf jest sposobem na życie. Zwykle moda na sport przychodzi z sukcesami, krajowej reprezentacji. Tutaj jednak sprawy potoczyły się nieco inaczej. Mają raczej związek z rozwijaniem się przedsiębiorczości i klasy wyższej w kraju. Bowiem to głównie biznesmeni i lepiej sytuowani ludzi zajmują się golfem, główną tego przyczyną jest fakt, że jest to jedna z najdroższych dyscyplin sportu. Sporych kosztów wymaga samo nauczenie się gry w golfa pod okiem instruktora. Jednak to dopiero początek. Potem trzeba ciągle inwestować w sprzęt, rozwijanie własnych umiejętności, a także w tak prozaiczne rzeczy, jak wyjazdy w coraz dalsze rejony, by móc skorzystać z nieznanych jeszcze lub trudniejszych pól golfowych.

Golf to nie tylko sport, to też ogromny biznes, który wokół tej dyscypliny się rozwija. I to począwszy od sponsorowania graczy, poprzez sprzedaż sprzętu, a na budowie pól golfowych skończywszy. Skupmy się na chwilę na tym ostatnim aspekcie. Golf jest niewątpliwie dyscypliną rozwojową, zyskuje coraz większą rzeszę zwolenników. Nic nie wskazuje na to, by ta tendencja miała się zmienić w najbliższym czasie. Jeśli więc ma się do zainwestowania spore pieniądze, można pomyśleć o budowie pola golfowego, jako rokującej i praktycznie pewnej inwestycji. Oczywiście największe koszty w tym przypadku inwestor poniesie na nabycie odpowiedniego terenu oraz na pracę specjalistów, którzy znają się na tego typu budowach. Niemniej jest duża szansa, że włożone w pole golfowe pieniądze, bardzo szybko się zwrócą. A dzięki nim będzie można pomyśleć o rozbudowie i stworzeniu na przykład centrum hotelowego lub konferencyjnego, które stanie się w przyszłości częścią całego kompleksu, służącego potrzebom ze sfery biznesu i rozrywki.